TENTACLES

Tag: BACC

  • [ Review ] Displaced @BACC by Jakkai Siributr

    [ Review ] Displaced @BACC by Jakkai Siributr

    by ธมน ชอบธรรม

    นิทรรศการ DISPLACED จัดแสดงที่ BACC เป็นงานศิลปะของ จักกาย ศิริบุตร ที่สำรวจประเด็นว่าด้วยการเมืองของศาสนาและชาติพันธุ์ ศิลปินเริ่มทำขึ้นเมื่อสิบปีก่อน ภายใต้บริบทที่จำกัดอยู่ในเมืองไทย ผลงานที่จัดแสดง 3 ชิ้นในนิทรรศการนี้ ได้แก่ 78 (พ.ศ.2557), Changing Room (พ.ศ.2560) และ The Outlaw’s Flag (พ.ศ.2560) เป็นศิลปะที่ตรวจสอบผลกระทบทางสังคม การเมือง และจิตใจ อันเกิดจากความขัดแย้งที่ผู้คนในบริเวณสุดแดนใต้ของไทยที่มีประสบการณ์ร่วมกับชาวโรฮิงญาจากเมียนมา ผลงานเหล่านี้จะพาผู้ชมเผชิญหน้ากับประเด็นของการที่คนทั้งสังคมถูกขับออกจากถิ่นฐาน ถูกเนรเทศ และถูกฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ 

    เมื่อได้เข้าชมนิทรรศการนี้ DISPLACED แล้ว จึงชอบนิทรรศการอยู่ชิ้นหนึ่ง ชื่อผลงาน 78 (พ.ศ.2557) ลักษณะผลงานมีรูปทรงเป็นลูกบาศก์สีดำขนาดใหญ่ ทำจากโครงเหล็กแล้วคลุมด้วยผ้าสีดำทั้งสี่ด้าน ประดับลวดลายด้วยแผ่นทองเหลืองที่ตัดเป็นรูปโค้งงอแตกต่างกัน และลูกปัดขนาดใหญ่ที่ถูกร้อยเรียงต่อกันขนาบข้างแผ่นทองเหลือง ด้วยรูปแบบนี้มีลักษณะคล้ายกับกะอ์บะฮ์ (Kaaba) ซึ่งเป็นจุดศูนย์รวมและจุดศูนย์กลางในการประกอบศาสนกิจของมุสลิมทั่วโลก กล่าวคือไม่ว่าชาวมุสลิมจะอาศัยอยู่ทวีปไหน เวลาทำละหมาดจะต้องหันหน้าไปทิศที่มีกะอ์บะฮ์เสมอ ลักษณะการทำเช่นนี้ทำให้นึกถึงอารยธรรมของชาวมุสลิมได้เป็นอย่างดี

    แต่เมื่อเข้ามาภายในกลับมีแพไม้ไผ่ถูกแขวนและเรียงซ้อนชั้นตั้งแต่ฐานถึงยอด แขวนเรียงอย่าเป็นระเบียบทั้งสี่ด้าน บนแพไม้ไผ่มีการวางชุดแต่งกายมุสลิมชายซึ่งปักลวดลายเป็นภาษาอาหรับด้วยลูกปัด ลักษณะดังกล่าวไม่เป็นไปตามรูปแบบกะอ์บะฮ์ เพราะภายในอาคารเป็นพื้นที่ว่างเปล่า มีเพียง “หินดำ” ที่อยู่มุมด้านหนึ่งของตัวอาคาร แต่ศิลปินกลับนำชุดแต่งกายมุสลิมชายกับแพไม้ไผ่มานำเสนอนั้น เพื่อสะท้อนให้เห็นถึงเหตุการณ์ในอำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม 2547 โดยเจ้าหน้าที่ทหารได้ทำการเคลื่อนย้ายบรรดาผู้ชุมนุมขึ้นไปนอนราบต่อกันเป็นชั้น ๆ ซึ่งในขณะนั้นผู้ชุมนุมล้วนอยู่ในช่วงการถือศีลอด ในเดือนรอมฎอน ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตอันเนื่องมาจากแรงกดทับและขาดอากาศหายใจอย่างมาก เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้ผู้เสียชีวิตต้องเพิ่มขึ้นอีก 78 ราย ซึ่งเป็นที่มาของชื่อผลงาน 78 ด้วย อีกทั้งชุดแต่งกายมุสลิมก็ยังมีด้วยกัน 78 ตัว โดยปักชื่อของผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ครั้งนั้นเป็นภาษาอาหรับที่แขนเสื้อ

    จักกาย ศิริบุตร สามารถสะท้อนให้เห็นถึงความเชื่อทางศาสนาของชาวมุสลิมและความขัดแย้งของทหาร อันเป็นบ่อเกิดมาจากการนับถือศาสนาที่แตกต่างกัน ผลงาน 78 จึงเป็นผลงานที่ตั้งคำถามกับตัวผู้เขียนที่ว่าทหารปฏิบัติงานในทางที่สมควรแล้วหรือกับความสูญเสียผู้บริสุทธิ์ในเหตุการณ์นี้

  • [ Review ] Shifting Horizons: music, myth, and memory. : The media art of John Sanborn – review

    [ Review ] Shifting Horizons: music, myth, and memory. : The media art of John Sanborn – review

    [vc_row][vc_column][vc_column_text]

    โดย Por Pramsumran

    [/vc_column_text][vc_single_image image=”975″ img_size=”full”][vc_column_text]ความรู้สึกแรกของฉันหลังก้าวตัวเข้ามาอยู่ในนิทรรศการคือ “เหมือนอยู่เมืองนอก”

    หอศิลป์สีขาวถูกเปลี่ยนแปลงเป็นนู่นและเป็นนี่เหมือนถูกจับแต่งตัวใหม่ทุกครั้งที่มีนิทรรศการใหม่ สำหรับนิทรรศการนี้ หอศิลป์แต่งตัวเปรี้ยวและล้ำกว่าทุกครั้ง

    เหตุผลที่ฉันรู้สึกว่าเหมือนอยู่เมืองนอก เพราะโดยส่วนตัวแล้วไม่รู้สึกคุ้นเคยกับงานประเภท Media Art เท่าไหร่ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การจัดแสดง media art แบบเต็มพื้นที่เช่นนี้ จึงเหมือนได้เข้าไปในดินแดนมหัศจรรย์และเรียนรู้วัฒนธรรมการสื่อสารของคนในดินแดนนั้น[/vc_column_text][vc_single_image image=”974″ img_size=”full”][vc_column_text]งานที่ฉันชอบที่สุดในนิทรรศการคืองาน ROCK | PAPER |SCISSORS (2015) เมื่อพูดถึงสิ่งของ มนุษย์มักจะใส่ความเป็นมนุษย์ให้สิ่งของกลายเป็นมนุษย์เหมือนกันกับเรา แต่หากเราลองมองอีกมุมล่ะ ผ่านวีดีโอทั้งสามด้านของผนัง เราจะเห็นมนุษย์พยายามเป็นก้อนหิน กระดาษ และกรรไกร ปลดเปลื้องความเป็นมนุษย์ลง

    ในขณะที่งานซึ่งตั้งคำถามว่าหากเทพปกรณัมไม่ใช่เพศเก่าแก่ดั้งเดิมที่มีเพียงหญิงและชาย แต่เป็นเพศทางเลือกที่หลากหลายกว่านั้นล่ะ ? ลองฟังเทพเหล่านั้นพูดดูสิ น่าสนใจไม่น้อยเลย

    นอกเหนือจากนี้ คำที่ฉันหยิบจับเอาได้ผ่านการสื่อสารในดินแดนใหม่แห่งนี้ คือ “ความทรงจำลวงหลอก เติบโต แห้งเหี่ยว เพศและเพศสภาพ เทพปกรณัม ดับสลาย แตกสูญ ครอบครัว ตัวตน”[/vc_column_text][vc_single_image image=”977″ img_size=”full”][vc_column_text]ผ่านภาพ การเคลื่อนไหว การเต้น การแสดง งานศิลปะพูดคุยกับเราด้วยเสียงที่ดังกว่าปกติ พูด แสดงออก และบอกบางอย่างกับเราโดยตรง ไม่ได้มีเพียงความเงียบสนิทอย่างเคย หากได้ใช้เวลาลองสนทนากับงานแต่ละชิ้น “Shifting Horizons” คือการยกขยายเส้นขอบฟ้าการรับรู้เรื่องศิลปะของผู้ชม- อย่างฉัน และคุณ

     

     

    Shifting Horizons: music, myth, and memory. : The media art of John Sanborn

    วันที่ : 25 มีนาคม – 10 กรกฎาคม 2559
    สถานที่: ห้องนิทรรรศการหลัก ชั้น 7 , หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][/vc_column][/vc_row]

  • [ Review ] สนธยาคาราโอเกะ – review

    [ Review ] สนธยาคาราโอเกะ – review

    [vc_row][vc_column][vc_column_text]

    โดย Por Pramsumran

    [/vc_column_text][vc_single_image image=”972″ img_size=”full”][vc_row_inner][vc_column_inner width=”2/3″][vc_column_text]

    เคยไปร้านคาราโอเกะไหมคะ ?

    ฉันไม่เคยไปร้านคาราโอเกะ

    แต่ทุกครั้งที่ผ่านหน้าร้านซึ่งมักจะเป็นสีชมพูสดจากไฟนีออนก็อดมองอย่างสนใจไม่ได้ ฉันว่ามันสวยนะ สวยในแบบของมัน และสงสัยว่าข้างในนั้นจะเป็นยังไงนะ

     

    นิทรรศการภาพถ่ายและภาพเคลื่อนไหวของ ทวีวิทย์ กิจธนสุนทร พาฉัน ผู้ที่ไม่เคยสัมผัสร้านคาราโอเกะได้เข้าไปสำรวจพื้นที่แห่งนี้ พื้นที่ที่ในคำอธิบายนิทรรศการบอกว่า “แฝงไปด้วยความเศร้า ความเปลี่ยวเหงาและเดียวดาย”

     

    ผ่านภาพถ่าย ฉันได้เห็นภาพร้านคาราโอเกะในโมงยามที่ทุกอย่างดูนิ่งเงียบ ชวนให้นึกถึงภาพยนตร์ของหว่อง กา ไว ในแบบที่บาร์กลับกลายเป็นร้านคาราโอเกะริมถนน ชื่อของร้านถูกตั้งให้เป็นชื่อของแต่ละภาพ ชื่อที่ทำให้ฉันนึกถึงเด็กสาวและความเป็นไทยแบบท้องถิ่น ลูกทุ่ง สนุกสนาน ซื่อใส

     

    ผ่านภาพเคลื่อนไหว ฉันมองเห็นชีวิตในพื้นที่ใต้แสงนีออน มองเห็นสายตาที่จ้องนิ่งของคนในพื้นที่แห่งนั้น พวกเขามองมายังฉัน ผู้ชมซึ่งเป็นคนจากภายนอก/คุณลุงคนหนึ่งร้องเพลงลูกทุ่งที่มีเนื้อหาว่าถ้าลูกสาวได้ผู้ชายดีเป็นสามีจะได้อยู่สบาย/หญิงสาวร้านคาราโอเกะมองที่กล้อง เธอแค่มองอย่างนั้น ไม่พูดอะไร แต่ฉันกลับรู้สึกว่าเธอได้บอกอะไรบางอย่าง[/vc_column_text][/vc_column_inner][/vc_row_inner][vc_row_inner][vc_column_inner][vc_single_image image=”973″ img_size=”full”][/vc_column_inner][/vc_row_inner][vc_row_inner][vc_column_inner width=”2/3″][vc_column_text]ซีนที่ฉันประทับใจที่สุด คือ ทุกคนในร้านสงบนิ่ง ไม่ร้องแม้ว่าจะได้ยินจนน่าจะร้องได้ ไม่สนใจ ไม่รู้สึก จอคาราโอเกะแสดงภาพเพลงเพลงหนึ่ง ตอนแรกฉันคิดว่าเป็นเพลงที่เราต้องหยุดกิจกรรมทุกเช้าและเย็นเพื่อยืนเฉยๆ จนกว่าเพลงจะจบ แต่เมื่อฉันจ้องไปที่จอเล็ก ๆ ซึ่งอยู่ด้านหลัง…

    บางอย่างได้เปลี่ยนไปแล้วในที่แห่งนั้น และที่ซึ่งใหญ่กว่านั้น

     

    นิทรรศการ: สนธยาคาราโอเกะ
    ศิลปิน: ทวีวิทย์ กิจธนสุนทร

    จัดแสดงวันที่ : 02 กรกฎาคม – 31 กรกฎาคม 2559
    สถานที่: People’s Gallery P1, ชั้น 2, หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร

    [/vc_column_text][/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1/3″][/vc_column_inner][/vc_row_inner][/vc_column][/vc_row]